Η τάξη πραγμάτων μετά το Β Παγκόσμιο πόλεμο ανέδειξε τα έθνη κράτη και στον κόσμο αυτό το Ισραήλ απέδειξε πως το μοντέλο αυτό του πηγαίνει. Οι Εβραίοι ως ένας λαός που διαχρονικά οργανώθηκαν γύρω από μια και μόνο πόλη (Ιερουσαλήμ), νομοτελειακά αγάπησαν το κράτος τους και για αυτό ξεδίπλωσαν όλα τα ταλέντα τους.
Οι Έλληνες χάσαμε την εφευρετικότητα μας από το 1922 και μετά όταν σταματήσαμε να σκεφτόμαστε αυτοκρατορικά. Οι Έλληνες μεγαλούργησαν υπό αυτοκρατορικά πλαίσια, Ελληνιστή Αυτοκρατορία και Βυζαντινή Αυτοκρατορία, διότι εμείς δεν είμαστε για έθνος κράτος. Όταν είμαστε στο έθνος κράτος, δηλαδή μετεξέλιξη της πόλης κράτους μας πιάνουν τοπικισμοί, διχόνοιες και όλα τα κακά μας.
Προτιμάμε να έχουμε χώρο δράσης και ελευθερία κινήσεων σε μεγάλα σχήματα. Μέχρι και τους Οθωμανούς τους κατατροπώσαμε διότι τους ξέραμε από μέσα και παρόλη την σκλαβιά, μπορέσαμε να είμαστε εφευρετικοί και πονηροί. Αυτό λέει η ιστορία για τους δύο λαούς και νομίζω αυτά που λέω αγγίζουν την πραγματικότητα σε ικανοποιητικό βαθμό.
