Αντιθέτως, αποτελεί εδώ και καιρό τη βίβλο των ελίτ της παγκοσμιοποίησης, οι οποίες πιστεύουν στην κατάργηση των συνόρων και γιορτάζουν την μαζική μετανάστευση στο όνομα ενός κόσμου που ανοικοδομεί τον Πύργο της Βαβέλ. Αντιμετώπιζε συνεπώς το δικαίωμα στο άσυλο ως ιερό δικαίωμα, στο οποίο πρέπει κανείς να υποκλίνεται χωρίς ποτέ να το αμφισβητεί. Αυτό δεν ισχύει πλέον.
Ο δημοσιογραφικός ναός της παγκοσμιοποίησης αμφισβητεί πλέον τα ίδια του τα δόγματα.
Αυτή την εβδομάδα, αναγνώρισε ότι το σύστημα γύρω από το οποίο δομείται το δικαίωμα στο άσυλο στη Δύση πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια.
Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε, αν αναγνωρίσουμε, όπως θα έπρεπε να είχαμε κάνει εδώ και πολύ καιρό, ότι το δικαίωμα στο άσυλο, που σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει μερικούς κομμουνιστές αντιφρονούντες στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, έχει χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά σε μεγάλη κλίμακα για να γίνει ακόμα ένα κανάλι μετανάστευσης μεταξύ άλλων – και ίσως ακόμη και το προτιμώμενο κανάλι μετανάστευσης στη Δύση.
Οι οικονομικοί μετανάστες το εκμεταλλεύονται για να εγκατασταθούν στις χώρες μας χωρίς το δικαίωμα να το κάνουν, με ψευδή προσχήματα, με τη βοήθεια μαφιών λαθρεμπορίου ανθρώπων και ακροαριστερών ψευδο-ανθρωπιστικών ομάδων που φαντάζονται ότι ο Δυτικός κόσμος πρέπει να καλωσορίσει όλη τη δυστυχία του κόσμου, ως μια απολογία για την υποτιθέμενη άδικη ευημερία του. Το να αναγνωρίζουμε αυτό το εξόφθαλμο γεγονός ισοδυναμεί με ρατσισμό ή ξενοφοβία.
Μόνο που οι κοινωνίες μας δεν αντέχουν πια και τώρα ακόμη και οι οπαδοί της παγκοσμιοποίησης αναγκάζονται να αναγνωρίσουν την καταστροφή.
Mathieu Bock-Côté
Journal de Montréal
12/7/25
