Η γερμανική θυγατρική της ευρωπαϊκής εταιρείας πυραυλικών συστημάτων MBDA παρουσίασε το RCM², ένα νέο σύστημα απομακρυσμένων φορέων (Remote Carrier Multidomain Multirole Effector). Το RCM² σχεδιάστηκε για εκτόξευση από πολεμικά πλοία, αεροσκάφη μεταφοράς και κινητούς εκτοξευτές εδάφους, προσφέροντας ευελιξία και προσαρμοστικότητα σε επιχειρήσεις ξηράς, θάλασσας και αέρα.
Η παρουσίαση έγινε για πρώτη φορά στην έκθεση αεροδιαστημικής ILA Berlin το καλοκαίρι του 2024, με το σύστημα να εμφανίζεται σε νέα καλλιτεχνική απεικόνιση να εκτοξεύεται από διάφορες πλατφόρμες, όπως το σύστημα κατακόρυφης εκτόξευσης Mk 41 VLS των γερμανικών φρεγατών, ένα στρατιωτικό αεροσκάφος A400M, και το σύστημα εκτόξευσης πυραύλων M270 MLRS.
Το RCM² ξεχωρίζει για την διεξαγωγή επιχειρήσεων σε πολυχωρικά μοντέλα μάχης, καθώς μπορεί να εκτελέσει αποστολές πέρα από επιθέσεις μεγάλων αποστάσεων. Διαθέτει δυνατότητα μεταφοράς πολεμικής κεφαλής για επιθέσεις ακριβείας, αλλά και κιτ ηλεκτρονικού πολέμου για παρεμβολές εχθρικών συστημάτων. Στοχεύει επίσης σε αποστολές εντός ζωνών A2/AD, διαθέτοντας χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας και προηγμένα συστήματα πλοήγησης (GPS, INS, TERCOM, IIR), που επιτρέπουν τη λειτουργία του ακόμη και σε περιβάλλοντα χωρίς GPS.
Η δυνατότητα ανακατεύθυνσης στόχων ενισχύει περαιτέρω την επιχειρησιακή του αξία, καθιστώντας το ιδανικό για στόχους που λαμβάνονται καθυστερημένα στο πεδίο της μάχης. Το RCM² δεν είναι μόνο ένα όπλο, αλλά ένα πολυδιάστατο σύστημα που ενσωματώνεται σε δίκτυα συντονισμού και μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα ή σε συνεργασία με άλλα συστήματα, όπως τα Future Combat Air Systems (FCAS).
Η MBDA σχεδιάζει μελλοντικές αναβαθμίσεις, περιλαμβάνοντας αισθητήρες για αναγνώριση στόχων και παροχή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο. Με μήκος 13 ποδιών, βάρος 750 λιβρών (χωρίς τον εκτοξευτή) και ακτίνα δράσης πάνω από 310 μίλια, το RCM² αναμένεται να καλύψει ανάγκες αποστολών τόσο κινητικών όσο και μη-κινητικών απειλών, ενισχύοντας την ικανότητα των δυνάμεων σε αποστολές πολλαπλών ρόλων.
Το RCM² θα μπορούσε να παράσχει στο ΝΑΤΟ και στην Ευρώπη μια πολύ σημαντική ικανότητα, δεδομένου, πως επί του παρόντος, μόνο η Τουρκία διαθέτει έναν συμβατικό πύραυλο εδάφους με βεληνεκές άνω των 186 μιλίων – τον εγχώρια αναπτυγμένο βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς Bora. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη Ρωσία, η οποία διαθέτει διάφορα συστήματα επίγειας εκτόξευσης με τέτοιου είδους επιδόσεις, ικανά να μεταφέρουν συμβατικές ή πυρηνικές κεφαλές.
