Η Γαλλία με την Ελλάδα δεν έχει καμία ”Στρατηγική” συμμαχία. Έχει μία καθαρά συνεργατική σχέση όσον αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα (ορισμένα), ή καλύτερα μία σχέση ”πελάτη-αγοραστή”.
Η Τουρκία επιθυμεί να έχει πρόσβαση σε βλήματα METEOR και να τα εκτοξεύει από μαχητικά Eurofighter. Χωρίς τους ΜΕΤΕΟR, τα Εurofighter δεν αποτελούν ακριβώς έναν ”πονοκέφαλο” για την Αθήνα όπως ακούγεται διεθνώς. Για να σταματήσει αυτήν την πώληση, η Αθήνα αρχικά μέσω του κ. Δένδια επικοινώνησε με την πρεσβεία, χωρίς προφανώς να υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα.
Η έλευση της παράνοιας
Σε δεύτερο χρόνο, ο ΠΘ μεταβαίνει στο Παρίσι, μεταξύ άλλων και για να προσπαθήσει να πείσει τον Μακρόν να απαγορεύσει την πώληση ΜΕΤΕOR στην Άγκυρα. Και εδώ ξεκινάει η παράνοια, και το σοβιετικό ασυνείδητο του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Η MBDA που κατασκευάζει τους METEOR είναι ιδιωτική κοινοπραξία ευρωπαϊκών εταιρειών. ΔΕΝ είναι η γαλλική κυβέρνηση. ΟΥΤΕ η πρεσβεία.
Η MBDA δεν λαμβάνει στήριξη από τον Μακρόν αλλά ο Μακρόν και ότι απέμεινε από την κυβέρνησή του λαμβάνει στήριξη από την ΜBDA και ιδιώτες Γάλλους μεγαλοβιομηχάνους. Όχι το αντίθετο. Δεν θα πει ο Μακρόν στην MBDA τι θα κάνει. Αυτή είναι νοοτροπία του κινεζικού και ρωσικού κράτους. Ίσως και ορισμένων δομών του ελληνικού. Το αντίθετο θα γίνει. Αυτή η πραγματικότητα δεν αναιρεί το ενδεχόμενο επιτυχούς παύσης της πώλησης METEOR προς την Άγκυρα, αλλά καταδεικνύει την τρομακτική απουσία στρατηγικής σε τόσο σημαντικά ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Θα μου πείτε εδώ μπήκαν οι Ρουβίκωνες στην Βουλή..
Η εξοπλιστική αυτοχειρία μέσω Διακήρυξης
Ιδιωτικές εταιρείες σαν την ΜBDA αδιαφορούν για το αν η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν άλυτα διμερή ζητήματα λόγω της μη οριοθέτησης-διακήρυξης ΑΟΖ της Ελλάδας με γειτονικά κράτη. Λειτουργούν τελείως πρακτικά, με γνώμονα το μακροχρόνιο κέρδος και επιρροή στην αγορά. Όταν υπάρχει στο τραπέζι μια Διακήρυξη Ειρήνης και Φιλίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η κάθε ιδιωτική αμυντική εταιρεία στον πλανήτη θα αδιαφορήσει πλήρως για το τι λέει το εκάστοτε πολιτικό στέλεχος στην Ελλάδα, ανάλογα την κυβέρνηση.
Με κορυφαίο εκπρόσωπο γαλλικής αμυντικής εταιρείας στην Αθήνα είχα την τύχη να έρθω σε επαφή ήδη από τα 21 μου για μία ενδεχόμενη διαφημιστική συνεργασία. Είναι ξεκάθαρο στο μυαλό της αγοράς διεθνώς πως αρκετά πολιτικά πρόσωπα στην Ελλάδα δεν έχουν κυριολεκτικά καμία αξιοπιστία στα λεγόμενά τους. Και η αγορά κινείται αναλόγως. Όχι μόνον οι Γάλλοι, αλλά όλοι.
Δεν γίνεται να υπογράφεις Διακήρυξη Ειρήνης και Φιλίας των Αθηνών ενώ υπάρχει ενεργό casus belli και ταυτόχρονα να μην θες η Άγκυρα να παραλάβει METEOR από ιδιωτική εταιρεία. Δεν γίνεται να δηλώνει ο ΥΠΕΞ της χώρας πως είναι υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας αλλά ταυτόχρονα να είναι κατά της αγοράς ευρωπαϊκής κατασκευής οπλικών συστημάτων από την Τουρκία. Ήμαρτον. Δεν γίνεται να ισχύουν και τα δύο. Υπάρχει πρόβλημα-χάσμα αντίληψης περί του πως λειτουργεί ο κόσμος στην Αθήνα.
Η Άγκυρα μέσω της Διακήρυξης των Αθηνών έχει καταφέρει:
– Μελλοντική προμήθεια νέων F-16
– Εκσυγχρονισμός F-16
– Κινητήρες για F-16
– Διεκδίκηση αγοράς METEOR
– Διεκδίκηση αγοράς Eurofighter
….
H Αθήνα μέσω της Διακήρυξης των Αθηνών έχει απλώς καταφέρει να ενισχύσει την ήδη υπάρχουσα αναξιοπιστία της σε θέματα εξοπλισμών και εξωτερικής πολιτικής σε Αν. Μεσόγειο προς διεθνείς συνεργάτες και συμμάχους. Αυτά βάσει αποτελεσμάτων.
- Οι πληροφορίες από το Παρίσι, μετά τη συνάντηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.
- Η Γαλλία κατέχει μόλις 12 – 14% στο πρόγραμμα των πυραύλων Meteor, γεγονός που περιορίζει την επιρροή της στην αποτροπή της πώλησής τους στην Τουρκία.
- Η Αγγλία, με μερίδιο 40%, ασκεί έντονες πιέσεις για την ολοκλήρωση της συμφωνίας.
- Οι υπόλοιπες χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα των Meteor – Γερμανία (16%), Ιταλία (12%), Ισπανία (10%) και Σουηδία (10%) – δεν φαίνεται να αντιδρούν στην αποδέσμευση των πυραύλων προς την Τουρκία.
- Η Τουρκία φέρεται να έχει ζητήσει 300 πυραύλους Meteor, με κόστος άνω του 1 δισ. ευρώ, γεγονός που εντείνει τις πιέσεις για την προώθηση της συμφωνίας.
Οι κατασκευάστριες κοινοπραξίες των Meteor (MBDA και SAAB) και των Typhoon Eurofighter (Eurofighter GmbH, BAE Systems, Airbus, Alenia Aermacchi, DASA, Airbus Group) βλέπουν την Τουρκία ως ευκαιρία για να ανταγωνιστούν τις αμερικανικές εταιρείες και να διεισδύσουν στην αγορά. Το κόστος των 40 μαχητικών αεροσκαφών, που ενδιαφέρεται να αποκτήσει η Τουρκία, μπορεί να ξεπεράσει τα 5 δισ. ευρώ.
Μια πιθανή συμφωνία θα ενίσχυε τη γραμμή παραγωγής των Meteor και θα διατηρούσε το πρόγραμμα ενεργό, ιδιαίτερα με έναν πελάτη όπως η Τουρκία, που έχει έντονη ανάγκη εκσυγχρονισμού του αεροπορικού της στόλου.
