Οι Ηνωμένες Πολιτείες πέτυχαν σχεδόν ότι ήθελαν κατά την διάρκεια του Ρωσο-ουκρανικού πολέμου:
- Είσοδος Φιλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ
- Καταστροφή ενός τεράστιου μέρους του δυναμικού (κυρίως αρμάτων) του Ρωσικού Στρατού
- Εισαγωγή αμερικανικού LNG στην Ευρωπαϊκή αγορά
- Δημιουργία αρχικών υποδομών για εισαγωγή LNG από ΗΠΑ σε Ευρώπη
- Ροή χρημάτων σε αμυντική βιομηχανία
- Αποκοπή ενός μεγάλου μέρους των ροών ενέργειας από Ρωσία προς Ευρώπη (συνεχίζονται δια της μάυρης οδού με Shadow fleet)
- Αξιολόγηση και παγίωση νέων μεθοδολογιών μάχης σε Ινδοειρηνικό (πχ JADC2 ως προτυπο του ουκρανικού DELTA)
- Aξιολόγηση μεθοδολογιών μάχης του Ρωσικού Στρατού
Το ”πρόβλημα” που λέγεται Ουκρανία μεταφέρεται σιγά σιγά σε μία ανέτοιμη και ανώριμη Ευρώπη για να το λύσει. Οι ΗΠΑ δεν έχουν κάτι άλλο να κερδίσουν από την εργαλειοποίησή της έναντι της Ρωσίας. Από το 2008 τουλάχιστον κύριος ανταγωνιστής τους έιναι η Κίνα, και για την ανάσχεσή της χρειάζεται η μερική συνεργασία με την Ρωσία σε κάποια επίπεδα όπως είχε πει και ο Κίσσινγκερ. Κλασσικές τακτικές διαίρει και βασίλευε που μια μερίδα του ανώριμου ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος δεν αντιλαμβάνεται. Ή μάλλον δεν θελει να αντιληφθεί. Ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος προφανώς και δεν θα τελειώσει σύντομα, στην καλύτερη θα υπάρξει μία προσωρινή κατάπαυση ορισμένων ετών.
