Τι εννοούν οι πολυεθνικές εταιρείες όταν μιλάνε για ”γεωπολιτικό ρίσκο” σε επενδύσεις σαν τον GSI; Γιατί είναι ”λογικό” που παγώνει;
Όταν εδώ και δεκαετίες η χώρα δεν επενδύει σε πολυάριθμο και ισχυρό Πολεμικό Ναυτικό και Πολεμική Αεροπορία δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια έναντι μίας χώρας η οποία έχει εισβάλει σε Συρία, Ιράκ, Κύπρο, Αρτσάχ, Λιβύη και είναι διατεθειμένη να στείλει στρατεύματα σε Ουκρανία. Τα έργα με υποβρύχια καλώδια υφίστανται τεχνική επίβλεψη και επιχειρησιακή από Μη Επανδρωμένα Σκάφη Επιφανείας USV (και UUV) σε όλον τον πλανήτη σχεδόν. Δείτε μέχρι και στο Μεξικό. Τα έχουμε συζητήσει με τον κ. Καλλαρύτη πολλές φορές, οι περισσότερες εταιρείες που κατασκευάζουν USV γράφουν στα Drafts τους ”Προστασία Βιομηχανικών Υποδομών”.
Ακριβώς αυτό εννοούν. Εκεί στηρίζουν τις πωλήσεις τους. Όχι τόσο σε στρατιωτικές εφαρμογές.
Αλήθεια, η ελληνική κυβέρνηση από πόσες τέτοιες ελληνικές εταιρείες έχει ζητήσει έργα σε USV UUV;
Αλήθεια, η ελληνική UCANDRONE που κατασκευάζει και πουλάει ήδη στο εξωτερικό UAS ακριβώς για μελέτη/προστασία βιομηχανικών υποδομών έχει αξιοποιηθεί επαρκώς από την ελληνική κυβέρνηση; (Προειδοποιούσαμε πριν 5 μήνες)
Αλήθεια, τα USV που έχει δοκιμάσει η εταιρεία σε μορφή καταμαράν έχουν αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση για προστασία έργων τύπου GSI; Πως περιμένουμε οι ξένοι να βάλουν τα λεφτά τους;
Το καταλαβαίνουμε πως ο κάθε εξωτερικός επενδυτής είναι λογικό (όχι σωστό) να έχει ενδοιασμούς λόγω έλλειψης αξιοπιστίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής; Θα καταλάβουμε ποτέ πως η Γαλλία ΔΕΝ έχει ενιαία εξωτερική πολιτική σε Αν. Μεσόγειο;
Πόσες φορές πρέπει να το δούμε; Για ποιόν λόγο έγιναν οι συγκεκριμένες επιλογές από την Ελληνική κυβέρνηση; Με ποια κριτήρια; Πως περιμένουμε ένας επενδυτής (δημόσιος ή ιδιωτικός) να βάλει τα λεφτά του (1,4+ δις συνολικά) για ανάπτυξη ενός έργου σε μία γεωγραφική περιοχή η οποία βρίσκεται υπό παράνομη αμφισβήτηση και η χώρα η οποία απειλείται δεν καταγγέλει διεθνώς κάθε μέρα το παράνομο casus belli, το παράνομο (και αστείο) τουρκολιβυκό, την παράνομη παρουσία σε Κύπρο, δεν χτίζει εγχώρια αμυντική βιομηχανία αλλά αντ’ αυτού έχει υπογράψει Διακήρυξη Ειρήνης και Φιλίας;
Είναι άλλο το ”λογικό” και άλλο το ”σωστο”. Είναι άλλο το ”δεν ήξερα” και άλλο το ”ήξερα και περίμενα βοήθεια απέξω”. Δεν υπάρχει διεθνής τάξη. Μόνο μία ροπή προς το χάος και την αταξία. Οι αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο εκλαμβάνονται ως αδυναμία πλέον από μία μεγάλη μερίδα των Private equity εταιρειών παγκοσμίως. Μόνον η ισχύς και η αξιοπιστία εκλαμβάνονται σοβαρά.
Έτσι έρχονται οι επενδύσεις. Είμαστε ”τυχεροί” που μιλάμε για ”πάγωμα” και όχι για ολοκληρωτικό τερματισμό.
