ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΑΜΕ 3 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ
Πως θα λήξει ο πόλεμος Ισραήλ – Ιράν – ΗΠΑ – Κίνα; Αρχικά απαραίτητα δεδομένα για κατανόηση των συμπερασμάτων. Μιλάμε για σύγκρουση ΗΠΑ vs Κίνας μέσω των Ισραήλ και Ιράν. Αντίστοιχα, το ίδιο ισχύει και για πόλεμο σε Ουκρανία, Αφρική, Ινδία. Ότι αναφέρουμε σχεδόν εμμονικά με τον κ. Καλαρρύτη. IMEC και ΒRI είναι φύση συγκρουσιακά έργα και στο ελληνοτουρκικό πλαίσιο επιχειρήσεων.
Εκτίμηση:
Η Κίνα οδηγεί το Ιράν (καθεστώς) σε σύγκρουση μέχρις εσχάτων με Ισραήλ – ΗΠΑ με σκοπό να προκαλέσει χρονικές, οικονομικές, εμπορικές, τεχνολογικές, πληροφοριακές και πολιτικές τριβές στην συμμαχία Ισραήλ – ΗΠΑ προκειμένου να παγώσει ο IMEC και όχι μόνο.
Γιατί συμφέρει την Κίνα η ύπαρξη ενός λαβωμένου Ιράν; Διότι με την εκκαθάριση συστημάτων αεράμυνας, βαλλιστικών πυραύλων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών αλλά και των εργοστασίων παρασκευής τους στο Ιράν από την Ισραηλινή πολεμική αεροπορία, το Ιράν ”απορωσοποιείται” εξοπλιστικά. Ότι ακριβώς συνέβη και με τα κράτη της Αφρικής. Και έτσι ανοίγει ο χώρος για αγορά κινεζικών αντιαεροπορικών συστημάτων (τα μόνα που μπορούν να αντικαταστήσουν τα ρωσικά) αξιόπιστα σε βάθος δεκαετίας εννοείται.
Προσοχή, μιλάμε για αντικατάσταση σχεδόν ολόκληρου του εξοπλιστικού τομέα του Στρατεύματος. Το ίδιο έγινε και στο Πακιστάν και πέτυχε μερικώς. Ήδη οι ιρανικές δημόσιες κρατικές υποδομές είναι χτισμένες/αγορασμένες από την Κίνα. Ίσως το Ιράν ακολουθήσει αντίστοιχη πορεία με του Πακιστάν στον τομέα αυτόν. Και κάτι τέτοιο λειτουργεί μερικώς όπως είδαμε στην σύγκρουση Ινδίας Πακιστάν.
Το παραπάνω αποτελεί μέρος Defence Forecast που κάναμε για εξωτερικό συνεργάτη στο Future Warfare ο οποίος θεωρεί πως ένα Ιράν με κατεστραμένο στράτευμα είναι πιθανό να οδηγηθεί σε αγορά δυτικών αμυντικών υποσυστημάτων (όχι προφανώς αντιαεροπορικών κλπ) μέσω μαύρης αγοράς δια ΗΑΕ ή άλλου αντίστοιχου κράτους. Πολλές φορές ευκαιρίες υπάρχουν αλλά οι διεθνείς περιορισμοί είναι κάθετοι.
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΗΜΕΡΑ
Η παρουσία του Αρχηγού της Ιρανικής Αεροπορίας, Υποπτεράρχου Χαμίντ Βαχεντί, στο Airshow China 2024 στη Ζουχάι, πυροδότησε έντονες φήμες για την πιθανή απόκτηση του κινεζικού μαχητικού J-10CE από το Ιράν. Ο Ιρανός διοικητής επιθεώρησε με προσοχή το μαχητικό τέταρτης και μισής γενιάς της Chengdu Aircraft Corporation, σε μια επίσκεψη που χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα συμβολική, δεδομένης της μακροχρόνιας ανάγκης του Ιράν για εκσυγχρονισμό του απαρχαιωμένου στόλου του.
Κατά την παραμονή του στη διεθνή έκθεση αεροπορικής τεχνολογίας, ο Βαχεντί συναντήθηκε και με τον Κινέζο ομόλογό του, Στρατηγό Chang Dingqiu, επιβεβαιώνοντας τη διάθεση των δύο χωρών για περαιτέρω στρατιωτική συνεργασία στον αεροπορικό τομέα.
Η κινεζική Πολεμική Αεροπορία (PLAAF) διαθέτει περίπου 150 J-10C, ενώ το μαχητικό έχει ήδη αποκτηθεί από την Πακιστανική και Αιγυπτιακή Αεροπορία, ενισχύοντας τη φήμη του ως αξιόπιστης και οικονομικά συμφέρουσας λύσης στην κατηγορία των 4.5ης γενιάς μαχητικών.
Οι φήμες περί ιρανικού ενδιαφέροντος για το J-10C εντάσσονται στο πλαίσιο μιας γενικότερης προσπάθειας της Τεχεράνης να αντικαταστήσει τα παλαιά αεροσκάφη αμερικανικής προέλευσης, όπως τα F-4 Phantom, F-5 και F-14 Tomcat, που αποκτήθηκαν επί Σάχη. Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει καταγραφεί στον τομέα των βαλλιστικών πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (suicide drones), η ιρανική αεροπορία παραμένει το πιο αδύναμο σκέλος των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.
Στο παρελθόν είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι η Τεχεράνη βρισκόταν κοντά σε συμφωνία για την αγορά έως και 36 J-10C, όμως οι διαπραγματεύσεις πάγωσαν λόγω διαφωνιών στον τρόπο πληρωμής. Το Ιράν φέρεται να πρότεινε ανταλλαγή με πετρέλαιο, ενώ η Κίνα απαιτούσε πλήρη καταβολή σε μετρητά, γεγονός που μπλόκαρε τη συμφωνία.
Η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τα J-10C συμπίπτει με την αναμονή για την παράδοση έως 24 μαχητικών Su-35 από τη Ρωσία – μια συμφωνία που αρχικά αφορούσε την Αίγυπτο, αλλά ματαιώθηκε λόγω πιέσεων των ΗΠΑ. Ωστόσο, μέχρι στιγμής κανένα Su-35 δεν έχει φτάσει στο Ιράν, δημιουργώντας αμφιβολίες για το κατά πόσο η ρωσική συμφωνία θα υλοποιηθεί τελικά.
Υπενθυμίζεται ότι το Πακιστάν απέκτησε το 2022 συνολικά 25 J-10C με σκοπό να αντισταθμίσει την ισχύ των 36 Rafale της Ινδίας, σε μια σιωπηλή αλλά σημαντική αεροπορική αναβάθμιση. Η Αίγυπτος ακολούθησε το ίδιο μονοπάτι, επιλέγοντας τα J-10C έναντι άλλων δυτικών επιλογών, υποδεικνύοντας τη μετατόπιση ορισμένων χωρών προς κινεζικά συστήματα λόγω κόστους, πολιτικής ανεξαρτησίας ή τεχνικής αξιοπιστίας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία Ιράν–Κίνας για τα J-10C θα αναδιαμόρφωνε την ισορροπία ισχύος στον Περσικό Κόλπο, δίνοντας στην Τεχεράνη ένα ποιοτικό άλμα στην εναέρια αποτροπή, και ταυτόχρονα θα βάθαινε την στρατηγική σύγκλιση Πεκίνου–Τεχεράνης. Αν υλοποιηθεί, θα πρόκειται για τη σημαντικότερη αεροπορική συμφωνία του Ιράν τα τελευταία 40 χρόνια.
