Η παρακάτω ανάλυση είναι του καθηγητή Κ. Λάβδα και μπορείτε να την διαβάσετε ολόκληρη ΕΔΩ. Αποτελεί μία ένεση ρεαλισμού στις ανορθολογικές ψυχολογικού τύπου αναλύσεις των ημερών.
Σε εξέλιξη η διαμόρφωση του νέου γύρου του ανορθολογικού αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα, με άλλο μανδύα τώρα. Άλλο η κριτική που είναι όχι απλώς χρήσιμη αλλά και απαραίτητη, ειδικά απέναντι σε έναν τόσο πανίσχυρο σύμμαχο, άλλο η σταδιακή εξοικείωση του κοινού με την ψευδή και τελικώς γελοία έννοια μιας Αμερικής “επικίνδυνης” και κυβερνώμενης από “ακραίους”, “φασίστες”, κλπ. Σοβαρευτείτε κάποιοι και κάποιες, δεν είναι όλα μικροπολιτικα παιχνιδάκια, επίδειξη του γνώριμου νεοελληνικού πληθωρικού λόγου της υπερβολής ούτε επίδειξη ψευδο-πολιτικού life style!
Οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ είναι σήμερα εξαιρετικές, πρέπει να παραμείνουν εξαιρετικές και να εξελιχθούν ακόμη περισσότερο και άμεσα και στο μέλλον, και τώρα και μετά τις επόμενες προεδρικές εκλογές το Νοέμβριο του 2028. Με δυο λόγια, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι διαχρονικές, φυσικά με διακυμάνσεις όπως όλες οι φιλικές σχέσεις στη διεθνή σκηνή.
Γιατί υπάρχουν και οι άλλες σχέσεις, των πολέμων και των καταστροφών, της κατοχής και της δυστυχίας, ποτέ όμως με τις ΗΠΑ. Από την πρώτη διμερή συμφωνία του 1837 μέχρι την είσοδο στο ΝΑΤΟ το 1952 και τις διμερείς συμφωνίες που ακολούθησαν μέχρι πολύ πρόσφατα, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ υπήρξαν πάντοτε (πάντοτε!) εταίροι και από ένα σημείο και μετά συνεχώς σύμμαχοι.
Παράλληλα, όπως επιμένω από χρόνια, στη ρευστή περίοδο στην οποία έχουμε εισέλθει, η Ελλάδα, μαζί με την απολύτως αναγκαία ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος, χρειάζεται μια γενικότερη διπλωματική και επικοινωνιακή αντεπίθεση. Σε πολυμερή και διμερή φόρα, βεβαίως εντός αλλά και πέραν της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, χρειάζεται η συνεχής αναζήτηση εταίρων αλλά και η συνεπής επισήμανση του αναθεωρητικού ρόλου της νέο-οθωμανικής Τουρκίας. Χωρίς περαιτέρω υποβοήθηση της εικόνας της Άγκυρας στη Δύση, όπως δυστυχώς έχουμε κάνει επί σειρά ετών.
Ο υβριδικός πολυπολικός και ταυτόχρονα πολυκεντρικός κόσμος που αναδύεται είναι περισσότερο ρευστός και λιγότερο προβλέψιμος σε σχέση με το μεταπολεμικό παρελθόν, με ή χωρίς τον Τραμπ. Ίσως ο Τραμπ βοηθήσει κάποιους να βγούν από τον λήθαργο.
Δυστυχώς είναι κάπως ευκολόπιστοι διαχρονικά οι Έλληνες στους δημαγωγούς κάθε είδους, χρώματος, ιδεολογίας ή ιδεολογικού μανδύα, αντιληπτικότητας, αλλά και συμφερόντων. Πάντοτε υπάρχουν και οι καλοπροαίρετοι, πάντοτε όμως υπάρχουν και οι άλλοι. Το θέμα είναι να μην την πληρώσουν τα εθνικά συμφέροντα της χώρας σε μια επικίνδυνη και εξαιρετικά ρευστή διεθνή συγκυρία. Όσοι γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται, καλώς. Για τους υπόλοιπους, καλά κρασιά.
Υ.Γ. Ορισμός του “καλά κρασιά”: “Το «καλά κρασιά» ήταν ένας φιλικός και συνάμα «διπλωματικός» χαιρετισμός μεταξύ γνωστών”.
