Σύμφωνα με αποκαλύψεις του ινδικού Τύπου, η Γαλλία αρνήθηκε ρητά να παραχωρήσει στην Ινδία τους πηγαίους κώδικες (source codes) των μαχητικών αεροσκαφών Rafale, τους οποίους η Ινδία είχε ζητήσει προκειμένου να ενσωματώσει όπλα και υποσυστήματα εγχώριας κατασκευής. Η εταιρεία Dassault Aviation, που κατασκευάζει τα Rafale, αρνήθηκε κατηγορηματικά την απαίτηση αυτή, ακόμη και μετά από επίμονες ινδικές διπλωματικές παρεμβάσεις.
Η Ινδία επιδιώκει, στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής της για αυτονομία στην άμυνα (strategic autonomy), να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενα οπλικά συστήματα και να ενσωματώσει εγχώριας παραγωγής πυραύλους, βόμβες και ηλεκτρονικά συστήματα στα Rafale που διαθέτει. Ωστόσο, χωρίς πρόσβαση στους πηγαίους κώδικες, οι προσπάθειες διασύνδεσης με ινδικά συστήματα ελέγχου πυρός και καθοδήγησης κρίνονται επιχειρησιακά ανεφάρμοστες.
Η γαλλική άρνηση τεκμηριώθηκε επίσημα με την αιτιολογία ότι οι κώδικες αποτελούν ιδιοκτησία υψηλής στρατηγικής σημασίας, καρπό δεκαετιών έρευνας και ανάπτυξης, και ότι η διαρροή τους θα έθετε σε κίνδυνο τόσο την επιχειρησιακή ασφάλεια όσο και την τεχνολογική κυριαρχία της Γαλλίας
Η Ινδία ήδη διατηρεί σε υπηρεσία 36 Rafale, ενώ πρόσφατα υπεγράφη νέα σύμβαση ύψους 6,9 δισεκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια 26 Rafale-M (ναυτική έκδοση). Τα νέα αεροσκάφη προορίζονται να επιχειρούν από τα αεροπλανοφόρα INS Vikrant και INS Vikramaditya, αντικαθιστώντας σταδιακά τα ρωσικά MiG-29K. Οι παραδόσεις προβλέπεται να ξεκινήσουν το 2028 και να ολοκληρωθούν το 2030.
Παρά την τεχνική υποστήριξη που παρέχει η Dassault Aviation στο Νέο Δελχί για προσαρμογή εγχώριων όπλων, η άρνηση παροχής των πηγαίων κωδίκων παραμένει απόλυτη. Αυτό περιορίζει ουσιαστικά την αυτονομία χρήσης και ελέγχου αποστολών από την πλευρά της Ινδίας, σε αντίθεση με τα επιχειρησιακά δόγματα που προτάσσουν ανεξαρτησία και διαλειτουργικότητα με εθνικά όπλα και αισθητήρες.
Η γαλλική άρνηση δεν αποτελεί μεμονωμένη εμπορική απόφαση, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο στρατηγικής προστασίας τεχνολογιών κρίσιμης σημασίας. Η πρόσβαση στους πηγαίους κώδικες των συστημάτων αποστολής (mission systems) θα παρείχε στην Ινδία πλήρη έλεγχο ενοποίησης και προγραμματισμού, κάτι που η Γαλλία θεωρεί μη διαπραγματεύσιμο, λόγω κινδύνου διαρροής σε ανταγωνιστικές ή εχθρικές δυνάμεις.
Η ανησυχία για ενδεχόμενη μεταφορά τεχνογνωσίας σε τρίτους (είτε απευθείας είτε μέσω κυβερνοεπιθέσεων) καθιστά το ζήτημα ζωτικής σημασίας για το Παρίσι, ειδικά σε μια περίοδο διεθνούς επανασχεδιασμού των αμυντικών συμμαχιών. Η υπόθεση αναδεικνύει τις αντικρουόμενες φιλοδοξίες μεταξύ χωρών-πελατών και κατασκευαστών συστημάτων 5ης γενιάς, αλλά και τα όρια που τίθενται στην “τεχνολογική κυριαρχία” των αναδυόμενων δυνάμεων, ακόμα και όταν πρόκειται για στενούς εμπορικούς εταίρους.
