Η τουρκική εταιρεία ASELSAN έδωσε στη δημοσιότητα πλάνα από δοκιμές του YILDIRIM 100, ενός Directed Infrared Countermeasure (DIRCM) συστήματος που προορίζεται για εγκατάσταση σε στρατιωτικά ελικόπτερα, με σκοπό την προστασία τους από τις απειλές που συνιστούν οι φορητοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι (MANPADS).
Η επίδειξη του YILDIRIM 100 απέναντι σε πραγματικά σενάρια εμπλοκής με MANPADS υπογραμμίζει ένα σημαντικό τεχνολογικό άλμα στην αναβάθμιση της επιβιωσιμότητας των ελικοπτέρων, συνεχίζοντας τη φιλοσοφία του συστήματος HEWS (Helicopter Electronic Warfare System) της ίδιας εταιρείας.
Το HEWS βασίζεται στην αναγνώριση απειλών μέσω αισθητήρων προειδοποίησης πυραύλων και RF δεκτών, χρησιμοποιώντας παρεμβολείς ή θερμοβολίδες (flares) για την αντιμετώπιση των απειλών. Αντιθέτως, το YILDIRIM 100 χρησιμοποιεί μικρούς λέιζερ πύργους, οι οποίοι κατευθύνονται από τα συστήματα προειδοποίησης και παρεμβαίνουν ενεργά στα υπέρυθρα συστήματα καθοδήγησης των πυραύλων, αποπροσανατολίζοντας τα με λέιζερ παλμούς.
Το σύστημα περιλαμβάνει διπλούς λέιζερ πύργους, προσφέροντας ικανότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης και παρεμβολής σε πολλαπλούς εισερχόμενους πυραύλους, ενώ το πολυσυχνοτικό λέιζερ διασφαλίζει αποτελεσματικότητα απέναντι σε ποικιλία αισθητήρων IR των MANPADS.
Η οικογένεια YILDIRIM δεν περιορίζεται μόνο στα ελικόπτερα. Η ASELSAN προχωρά και στην ανάπτυξη του YILDIRIM 300, που θα ενσωματωθεί στο νέο τουρκικό μαχητικό KAAN ως μέρος του Ολοκληρωμένου Ηλεκτροοπτικού Συστήματος Αυτοπροστασίας (IEOS).
Το YILDIRIM 300 θα έχει αυξημένη ισχύ και ταχύτερους χρόνους αντίδρασης, ώστε να αντιμετωπίζει ακόμη και κατευθυνόμενους πυραύλους αέρος-αέρος με εξελιγμένα υπέρυθρα συστήματα καθοδήγησης. Η επιτυχία του YILDIRIM 100 αποτελεί έτσι καθοριστικό ορόσημο στην πορεία ανάπτυξης του αυτοματοποιημένου suite αυτοπροστασίας του KAAN.
Η επίδειξη του YILDIRIM 100 από την ASELSAN συνιστά σαφή απόδειξη της αυξανόμενης εγχώριας τουρκικής ικανότητας στον τομέα των προηγμένων ηλεκτρονικών μέτρων προστασίας αεροπορικών μέσων, ενώ παράλληλα προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικά ενσωματωμένα συστήματα αυτοπροστασίας στις επόμενες γενιές αεροσκαφών, όπως το KAAN. Πρόκειται για μια τεχνολογική εξέλιξη που επηρεάζει άμεσα την ισορροπία αεροπορικής ισχύος στην ευρύτερη περιοχή.
