Όταν οι ΗΠΑ είδαν πως τα εθνικά τους συμφέροντα διακυβένονται σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Παναμά, Συρία, Κορέα, Βιετνάμ κλπ πήγαν στις περιοχές αυτές. Όταν η Ρωσία είδε πως τα Εθνικά της συμφέροντα βρίσκονται σε Ουκρανία, Γεωργία, Αφγανιστάν, Συρία, Κούβα κλπ πήγε κανονικά στις περιοχές αυτές.
Όταν η ”απομονωμένη” Τουρκία είδε πως έχει εθνικά συμφέροντα σε Αρτσάχ, Ιράκ, Συρία, Λιβύη πήγε κανονικά στις περιοχές αυτές. Και για να προλάβω αρκετούς. Όταν η Ελλάδα είχε εθνικά συμφέροντα κοντά στην Ουκρανία, εκστράτευσε μέχρι την Ουκρανία, όταν είχε εθνικά συμφέροντα στην Κορέα, ναι στην Κορέα, πήγε μέχρι την Κορέα. Ποτέ δεν υπήρχε ”τεχνολογικός περιορισμός” στις υπερατλαντικές επιχειρήσεις.
Έλλειψη πολιτικής ικανότητας υπήρχε. Και στην Ελλάδα το έχουμε πληρώσει με αίμα αυτό. Όταν μία χώρα δεν ειναι διατεθειμένη να επιχειρήσει και να ματώσει στο εξωτερικό, έρχονται ανεπανόρθωτες τραγωδίες όπως το Κυπριακό και το δυστύχημα στην Λιβύη. Οι εξοπλισμοί δεν κατασκευάζονται ούτε για παρελάσεις ούτε για αμυντικές εκθέσεις. Το Στράτευμα δεν υπάρχει ως ένας βραδυκίνητος δημοσιοϋπαλληλικός μηχανισμός. Ο όρκος είναι ξεκάθαρος και σοφά δομημένος.
