Peter Thiel
Το 2016, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έλεγε στους ανθρώπους του ότι η εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ «δεν ήταν και η αποκάλυψη». Είχε δίκιο. Αλλά αν δώσουμε την αρχική σημασία στην αρχαία ελληνική λέξη apokálypsis, που σημαίνει «αποκάλυψη», ο Ομπάμα δεν θα μπορούσε να δώσει την ίδια καθησυχαστική διαβεβαίωση το 2025. Η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο προμηνύει την αποκάλυψη των μυστικών του παλαιού καθεστώτος (ancien régime). Οι αποκαλύψεις στις οποίες θα προχωρήσει η νέα διοίκηση δεν χρειάζεται να οδηγήσουν σε εκδίκηση – η ανοικοδόμηση μπορεί να πάει χέρι-χέρι με τη συμφιλίωση. Αλλά για να γίνει η συμφιλίωση, πρέπει πρώτα να υπάρξει αλήθεια.
Η apokálypsis είναι το πιο ειρηνικό μέσο για την επίλυση του πολέμου που διεξήγαγε ο παλιός κόσμος στο Διαδίκτυο, έναν πόλεμο που κέρδισε το Διαδίκτυο. Ο φίλος και συνάδελφός μου Eric Weinstein αποκαλεί τους φύλακες των μυστικών πριν από το Διαδίκτυο Σύμπλεγμα Καταστολής Ιδεών (DISC) – τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τις γραφειοκρατίες, τα πανεπιστήμια και τις χρηματοδοτούμενες από την κυβέρνηση ΜΚΟ που παραδοσιακά οριοθετούσαν τη δημόσια συζήτηση.
Το Διαδίκτυο είχε ήδη ξεκινήσει την απελευθέρωσή μας από τη φυλακή DISC μετά τον θάνατο στη φυλακή του ζοφερού παιδεραστή Jeffrey Epstein το 2019. Σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση εκείνη τη χρονιά δεν εμπιστεύονταν την επίσημη εκδοχή ότι πέθανε από αυτοκτονία, υποδηλώνοντας ότι η DISC είχε αρχίσει να χάνει τον πλήρη έλεγχο των αφηγημάτων.
Ίσως είναι πολύ νωρίς για να απαντήσουμε στις ερωτήσεις του Διαδικτύου σχετικά με τον αείμνηστo Epstein αλλά δεν μπορεί κανείς να πει το ίδιο για τη δολοφονία του John F Kennedy. Το 65% των Αμερικανών εξακολουθεί να αμφιβάλλει ότι ο Lee Harvey Oswald έδρασε μόνος του. Σαν μια εξωφρενικά μεταμοντέρνα αστυνομική ιστορία, περιμέναμε 61 χρόνια για μια απόφαση, ενώ οι ύποπτοι – Φιντέλ Κάστρο, μαφιόζοι της δεκαετίας του 1960, ο Allen Dulles της CIA – σταδιακά πεθαίνουν. Οι χιλιάδες απόρρητοι κυβερνητικοί φάκελοι για τον Oswald περιμένουν αυτούς που θα τους ανοίξουν.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε έξι δεκαετίες, ωστόσο, για να τελειώσει το lockdown μίας ελεύθερης συζήτησης για τον Covid-19. Σε ηλεκτρονικά μηνύματα από τον ανώτερο σύμβουλο του Άντονι Φάουτσι, Ντέιβιντ Μόρενς, μάθαμε ότι οι μηχανικοί του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας απέκρυψαν την αλληλογραφία τους από τον έλεγχο του Νόμου για την Ελευθερία της Πληροφορίας. «Τίποτα», έγραφε ο Βοκάκιος στο μεσαιωνικό έπος της πανούκλας «The Decameron», «δεν είναι τόσο απρεπές που δεν μπορεί να ειπωθεί σε άλλο άτομο εάν χρησιμοποιηθούν οι κατάλληλες λέξεις για να το μεταφέρουν».
Υπό αυτό το πνεύμα, ο Μόρενς και ο πρώην επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος των ΗΠΑ Φάουτσι θα έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν μερικά απρεπή στοιχεία για τη δική μας πρόσφατη πανούκλα. Υποψιάζονταν ότι ο Covid προήλθε από έρευνα που χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους των ΗΠΑ ή από ένα παρακείμενο κινεζικό στρατιωτικό πρόγραμμα ; Γιατί χρηματοδοτήσαμε το έργο της EcoHealth Alliance, η οποία έστλνε ερευνητές σε απομακρυσμένες κινεζικές σπηλιές για να εξαγάγουν νέους κοροναϊούς; Ηταν η έρευνα «κέρδους λειτουργικότητας» σύνθημα για ένα πρόγραμμα βιοόπλων ; Και πώς σταμάτησε η κυβέρνησή μας τη διάδοση τέτοιων ερωτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ;
H συνταγματική ελευθερία του λόγου στην Αμερική πλαισιώνει τους κανόνες για εσωτερικές διαμάχες για την ελευθερία του λόγου αλλά η παγκόσμια εμβέλεια του Διαδικτύου δελεάζει τους αντιπάλους του σε παγκόσμιο πόλεμο. Μπορούμε να πιστέψουμε ότι ένας Βραζιλιάνος δικαστής απαγόρευσε το Χ (Twitter) χωρίς αμερικανική υποστήριξη, σε μια τραγικοκωμική διαστροφή του Δόγματος Μονρόε;
Ήμασταν συνένοχοι στην πρόσφατη νομοθεσία της Αυστραλίας που απαιτεί επαλήθευση ηλικίας για τους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, την αρχή του τέλους της ανωνυμίας στο διαδίκτυο ; Τι συμβαίνει με την λογοκρισία και τις εκατοντάδες συλλήψεις απλών χρηστών του Διαδικτύου στην Αγγλία ; Μπορεί να μην έχουμε πολλές προσδοκίες από οργουελικά καθεστώτα στην Ασία αλλά πρέπει να υποστηρίξουμε το ελεύθερο διαδίκτυο στην Αυστραλία.
Πιο σκοτεινά ερωτήματα εξακολουθούν να εμφανίζονται σε αυτές τις σκοτεινές τελευταίες εβδομάδες του μεσοβασιλείου μας. Ο επιχειρηματίας Marc Andreessen έλεγε πρόσφατα στο podcast του Joe Rogan ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν πέταγε έξω επιχειρηματίες από το τραπεζικό σύστημα. Πόσο πολύ μοιάζει το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα με ένα σύστημα κοινωνικού ελέγχου ; Ήταν ανώμαλες οι παράνομες διαρροές των φορολογικών αρχείων του Τραμπ από έναν εργολάβο της IRS ή θα έπρεπε οι Αμερικανοί να επιτρέπουν το δικαίωμά τους στο οικονομικό απόρρητο να εξαρτάται από την εκάστοτε κυβέρνηση;
Και μπορεί κανείς να μιλήσει για δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή όταν το Κογκρέσο διατηρεί το Άρθρο 702 του Νόμου περί Παρακολούθησης Εξωτερικών Πληροφοριών, βάσει του οποίου το FBI διεξάγει δεκάδες χιλιάδες έρευνες στις επικοινωνίες των Αμερικανών χωρίς ένταλμα ;
Το δικό μας ancien régime όπως και οι αριστοκράτες της προεπαναστατικής Γαλλίας, πίστευαν ότι δεν θα τελείωναν ποτέ. Όμως τελείωσαν.
Financial Times
10/1/25
