Στις Βρυξέλλες δεν υπάρχουν «λεφτόδεντρα» που θα αποδώσουν 800 δισ. ευρώ για τον επαναεξοπλισμό της Ευρώπης. Ας το αποσαφηνίσουμε: 650 δισ. ευρώ θα προκύψουν αποκλειστικά από τους εθνικούς προϋπολογισμούς των 27 κρατών-μελών, υπό την προϋπόθεση ότι θα αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες κατά 1,5% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο, μέσα στην επόμενη τετραετία.
Αυτό σημαίνει ότι κάθε κράτος θα μπορεί να αγοράσει ό,τι θέλει από όπου θέλει, χωρίς δεσμεύσεις. 150 δισ. ευρώ θα προέλθουν από το υπό διαμόρφωση Ταμείο SAFE (Security Action for Europe), που θα παρέχει δάνεια στα κράτη-μέλη για κοινές εξοπλιστικές προμήθειες.
Οι τομείς που θα χρηματοδοτηθούν περιλαμβάνουν αντιαεροπορική και πυραυλική άμυνα, συστήματα πυροβολικού, βλήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, διαστημική άμυνα, προστασία κρίσιμων υποδομών, στρατιωτική κινητικότητα, κυβερνοάμυνα, τεχνητή νοημοσύνη και ηλεκτρονικό πόλεμο.
Η Τουρκία επιχειρεί να διεισδύσει στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συνεργασία της Baykar με την ιταλική Leonardo, με στόχο την απόσπαση συμβολαίων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη (ΜΕΑ/Φ).
Τα κράτη του Νότου είχαν ζητήσει το Ταμείο SAFE να περιλαμβάνει επιχορηγήσεις αντί για δάνεια, κάτι που δεν έχει ακόμα γίνει αποδεκτό. Ιδιωτικά κεφάλαια θα κινητοποιηθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB), καθώς και μέσω της πρωτοβουλίας Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union). Τα κράτη-μέλη θα έχουν πρόσθετες επιλογές και κίνητρα, εάν αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν κονδύλια κοινωνικής συνοχής για την ενίσχυση των αμυντικών τους δαπανών.
